Power Truck Festival

  • Geplaatst op
  • Door Larissa
  • 1
Power Truck Festival

De Verweijtjes zijn weer eens weggeweest met truck en trailer, dus dat vraagt om een verslag, dacht ik zo.

 

Op Truckstar Festival Assen en Nog Harder Lopik bleek, dat nog niet veel mensen ons vergeten zijn. Het is ongelooflijk hoeveel mensen onze reis gevolgd hebben. Heel bijzonder dat men het er nog over heeft, terwijl het alweer twee jaar geleden is dat we daar rondreden.

 

Ditmaal zijn we niet zo ver gegaan, maar het was weer spannend genoeg voor zo’n kort reisje. We zijn uitgenodigd voor het Power Truck Festival in Alahärmä, Finland. En daar zeggen wij geen ‘nee’ tegen.

 

We hadden het natuurlijk weer eens uitermate goed gepland. Direct na Nog Harder vertrekken bleek toch een kleine uitdaging. Ik had welgeteld één dag om de verkoopwaar weer naar zolder te slepen, de administratie bij te werken, de bestellingen verzendklaar te maken, de trailer schoon te maken en in te richten, spullen te pakken, de jongens voor te bereiden op de reis en het huis vakantieklaar achter te laten.

Om er dan op zondagavond om zes uur achter te komen, dat ik puur op routine heb gehandeld en zo geheel ben vergeten dat we ditmaal met een kind extra reizen. Nooit aan gedacht dat hij dan ook een paspoort moet hebben. Heel handig als je de volgende avond op de boot van Duitsland naar Finland moet zitten. We besluiten het erop te gokken. Voor de zekerheid neem ik wel ons trouwboekje en Mike zijn geboortebewijs mee.

 

Maandagochtend vertrekken we dan. Het is prachtig weer en we hebben er zin in. We vervoeren Mike, als een echte illegale, in een autostoeltje achter de stoel van JJ. Waar Vico en Levi ontspannen hun reishouding aannemen, moet Mike ontzettend wennen aan het reizen en vooral aan het vastzitten op één plek. We lassen dan ook wat extra stops in. Gaandeweg wordt het wat warmer en de airco lijkt het niet zo best meer te doen. Ineens wordt de cabine gevuld met een chemisch verbrandingsluchtje. Ik zie JJ bezorgd kijken en opper dat we waarschijnlijk langs een raffinaderij rijden. JJ zet de airco uit en het lijkt beter te gaan, maar na de stop komt de lucht weer in alle hevigheid terug.

Gelukkig zijn we al snel in de haven van Travemünde. De zorgen om de brandlucht verdwijnen iets naar de achtergrond, want nu moet JJ ons aanmelden bij de terminal. En ja, hoor ze willen alle paspoorten zien. Maar de Engeltjes die twee jaar gelden met ons meereisden, hebben ons deze reis ook weer gevonden. Nota bene een Duitser ziet het gebrek aan reisdocument van Mike door de vingers. Lucky Bastards zijn we!

 

We eten op het haventerrein in de camper en leggen de jongens om half acht op bed. We kunnen namelijk pas tegen middernacht op de boot. Om elf uur  halen we ze weer uit bed en wachten in de truck om de boot op te gaan. Eenmaal op de boot gaat het snel. We krijgen een ruime buitenhut en de jongens liggen binnen no-time weer te slapen. Ik verken nog even de boot en bij terugkomst, kijk ik naar vier slapende gezichten en verwonder me weer over dit gemakkelijke reisgezelschap.

 

Dinsdag verblijven we de hele dag op de boot. Vico geniet volop van de buffetten (brunch en diner), waar hij alles zelf kan pakken. Ei, spek, mosselen, garnalen, ik heb hem nog nooit zo veel zien eten. Mike maakt ernstig misbruik van de situatie. Hij eet alleen wat hij lekker vindt (zalm en worst) en gaat anders vreselijk schreeuwen. Tja, dan geef je toch iets eerder toe als je in een vol restaurant zit.

 

JJ praat wat bij met Frank Hoogenboom in de bar, de jongens vermaken zich in de playroom en ik probeer tussen het kindergeweld door een boek uit te lezen.

De tijd vliegt en voor we het weten mogen we op woensdagochtend van het schip af.

 

Al bij het warmdraaien op de boot, ruiken we al dezelfde indringende geur. Frank heeft ons het adres van de Scania garage in Helsinki gegeven. Harri Sottinen komt ons namens het Power Truck Festival verwelkomen in de haven. Hij is zo vriendelijk om ons voor te rijden naar de garage. En daar vertaalt hij in het Fins wat het probleem is. Ondanks de krappe vakantiebezetting, kijken er toch twee vriendelijke monteurs naar de truck. Het blijkt de poelie van de aircopomp te zijn. Deze is al een aantal keren roodgloeiend geweest. We zijn net op tijd, want als deze poelie was los geslagen, had hij heel wat schade aan kunnen richten. Samen met Harri haalt JJ bij een andere garage een kortere multiriem, die ze snel monteren en om 14.00 uur kunnen we op weg. We zijn opgelucht en bedanken Harri uitvoerig. Die wil niks hebben voor zijn hulp. Nou ja, eigenlijk wel. Hij wil graag een blikje Hollandse Fanta. Veel lekkerder dan de Finse variant, volgens hem. En laat ik die nou in de koelkast hebben staan.

 

Terwijl JJ druk was met het repareren van de truck, heb ik de reistas uitgepakt, lunch gemaakt, alles weer opgeruimd en schoongemaakt. De jongens hebben gespeeld en DVD gekeken op de laptop. Wat is het toch handig om je huisje bij je te hebben.

Maar daar gaan we dan. Het is wederom heerlijk weer en we rijden door een mooie omgeving. We hebben van Juhaa,(chauffeur van de Ristimaa tiger) een tip gekregen voor een mooie overnachtingsplaats aan het meer. Hij heeft er niets van gelogen. De heren zijn blij dat ze lekker rond kunnen rennen en wij kunnen rustig bijkletsen bij het meer.

 

Donderdagochtend rijden we naar de show. Deze vindt plaats op een camping naast een groot amusementspark. Het Power Truck Festival is goed geregeld. Bij aankomst kan JJ gelijk de truck en trailer wassen. Daarna rijden we naar een mooi plekje op de camping. Naast de trailer is een stukje gras, tegenover ons ligt het zwembad en achter ons de speeltuin. FH trans staat naast ons. We hebben inmiddels op heel wat truckshows gestaan, maar dit is veruit de beste plek die we ooit hebben gehad. Maar met het mooie plekje houdt het nog niet op. We worden ook nog uitgenodigd om de komende drie ochtenden deel te nemen aan het ontbijtbuffet in het hotel en krijgen lunchbonnen voor op de festivaldagen. We worden echt in de watten gelegd. Dit blijkt goed uit te komen, want ’s avonds komen we er achter dat we het verkeerde gas hebben meegenomen. Voorlopig dus geen werkend gasfornuis of BBQ.

 

Vrijdag begint het festival. De camping is gevuld met prachtige trucks en er zijn veel bezoekers. JJ kent weer genoeg mensen en praat honderduit. Ik stal mijn kraampje weer uit en Vico deelt enthousiast posters uit aan geïnteresseerden.

’s Avonds kijk ik toe hoe de Finnen binnen mum van tijd een indrukwekkende hoeveelheid alcohol naar binnen werken. Helaas resulteert dit in veel getoeter midden in de nacht. Lang leve ons afzuigsysteem in de trailer dat het buitengeluid overstemd. De jongens slapen overal doorheen.

 

Zaterdag is wederom een prachtige dag met nog meer bezoekers. Aan het eind van de middag gebeurd er een ongeluk op het spektakelveld achter ons. Een monstertruck verliest een wiel en dit wiel beland met volle vaart in het publiek. Vervolgens rijden de ambulances af en aan. Gelukkig geen doden (waar wel over gesproken wordt in eerste instantie), maar wel negen gewonden die naar het ziekenhuis moeten, waaronder 3 kinderen. De prijsuitreiking gaat in bedrukte stemming door. Het weer speelt hier op in door ons te verrassen met een stortbui. Ook JJ valt in de prijzen. De ‘appreciation award’. Vico en Levi zijn reuze trots.

 

 

Zondag verlaten de trucks het terrein en ’s middags zijn staan we als enige op de camping. We regelen het goede gas. En zo genieten we die avond van de rust, de ruimte, een goed glas wijn en onze BBQ. Nu is de vakantie pas echt begonnen.

 

Dit duurt tot dinsdagmiddag. Dan vertrekken we langzaam weer terug naar Helsinki.

Woensdag reizen we het laatste stukje. Nog even spannend of Mike in Finland moet blijven, maar hier kijken ze niet eens goed naar de reisdocumenten. Om twee uur mogen we aan boord. Ditmaal twee kleine binnen hutten. Ook prima, zo kan Mike rustig zijn middag slaapje houden in de ene en Vico en Levi relaxen in de andere.

Donderdag verblijven we de hele dag op de boot en mogen om half tien in de avond er vanaf. We leggen de jongens op bed in de trailer.

 

Vrijdag willen de jongens graag naar huis. Vico wil met Yoran spelen, Levi wil naar zijn Ford auto en Mike naar opa. We besluiten in een keer naar huis te rijden.

Om vijf uur zijn we terug in Lopik. In ons enorme huis. Pure luxe. Maar eerlijk gezegd hebben wij niet meer nodig dan een trailer.

 

Het was een enerverende reis. We hebben een klein beetje kennis mogen maken met het mooie Finland, lieve mensen ontmoet, één van de best verzorgde shows in Europa bezocht. Maar bovenal zijn we lekker met ons gezinnetje op reis geweest. Eigenlijk smaakt het wel naar meer.

Reacties

  1. Andre Verolme Andre Verolme

    Een geweldig reisverslag in een fantastisch land.
    Het is een van de mooiere landen in Europa.
    En welke omgeving of je ook je slaapplaats hebt, overal is het in de buurt van een meer of binnenwater.
    Ik heb ervan genoten om te lezen en de herinneringen aan vroeger weer voor m'n geestesoog te zien.

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden